Chronologische Entwicklung des Vereins

För dat 50-tigste Jubiläum het Ursel Heinzel heel feel Text tosamen söcht und upschreeben. Dor sünd den 44 Siten bi rutkomen. För dat Internet hebt wie blos een poor vun de wichtigsten un de över de wi an meisten hoegt hebt mit upnahmen.

 

In dat Johr1952 harn wi egens keenen Vereen nödig. Hier bi us in Stadt um Land snackten alle platt, de Olen un de Jungen. Doch nu is dat anners worn: dörch den döösigen Krieg sind veele Landslüe ut’n Osten in use Gegend kamen. Wenn se uck ünner sick ehr eegen Platt snackten: mit us: inne Geschäften , up’n Amt, överall weer nur noch Hochdütsch to hören. Us schöne, ole Modderspraak Plattdütsch weer meist ganz ut de Kehr komen. „Nu ward dat Tied, at wi wat för use ole Spraak, Sitten und Brück doot“. So dach Katharina Dreyer. In use Zeitung let se verkünnen: „ Wer Lust hett: Wi Willt eenen plattdütschen Vereen grünnen. Lüe, besinnt jo, kamt! Dat kann sachs düster weern för all us Kulturgod.“ Se har woll de richtige Näs. An’n ersten Abend, den 30. Dezember 1952 versammel’n sick bi Stelters Schorse (Visselquelle, Deucker), ölm Lüe:

Katharina Dreyer, Clara König, Hedwig Bartels, Martha Bargfrede, Lisa Vaupel, Walter Vaupel, Wilhelm Biermann, Rudolf von Deylen, Karl Redecker, Georg Stelter und Wilhelm Heins.
Dat weer de Geburt vun Plattdütsche Vereen Visselhöv. So schall de Vereen heeten, da weern sick alle schnell eenig.
Hedwig Bartels schreev in de „Visselhöveder Nachrichten“ över diese Grünnung: (Rotenburger Kreiszeitung vom 30.12.1952)

 

An’n 23. Februar 1953 sünd all 20 Lüe, de sick to den neen Vereen bekennt. Bien ersten Versammeln begreut Katharina alle un vertell denn, warum Wi us to een Vereen tohopenslaten hebbt. Wi Willt us ole Heimatspraak, dat Plattdütsche, hegen un plegen un all’s, wat us Vadder un Mudder un us Vörollern an ole Brükens un de Nedesassenart lehrt hebbt, in Ehren holen. Plattdütsch snacken un singen, Theaterspeeln un Lesen, damit düsse feine Art lebendig blieven deit.

Alle weern de Meenung, at Trinchen Dreyer provisorisch erste Vörsitter weern un Hans Bartels 50 Penn Bidrag kassieren schöll.
In Rodenborg weer an’n 17.9.1950 een plattdütsche Vereen grünnt worn. Dor künn Wi wat vun lehrn. Se besochen us an°n 24. Juni un schenkten to’n teken, dat Wi tohopen hörn, een Vereens—Affteken: twee krüste Peerköpp, de nah buten kiekt. Das weer dat Symbol vun’n Sturmigau.

In September 1953: de Rodenburger speelt för us Theater: „De Rebeljohn“ vun Hans—Ludolf Flügge.

An 27. Oktober ward de Vörstand för dree Johr Wählt. Inne Zeitung steiht: de Plattdüsche Vereen wast und gedeiht. Alle Maaten rögt fiiedig Kopp un Hännen.

Wat so’n richtigen Vereen is, de mut oek fiern un lustig ween. In Novemer 1953 givt dat bi Schorse Stelter obens Klock 8 eenen bunten Obend, rnit Grönkohl un Pinkel. Dat köst
2‚— Mark pro Person, un een lütten Schluck is uok noch dorbi.
Dörtig plattdütsche Maaten hebt mit fiert.

20. Januar 1954, Jahresversammeln

Katharina Dreyer frei sick düchtig, at noch mehr Lüe dortau komen sünd. Se vertell, at de Schützenkornpanie fragt har: künnt ji för us nich Theaterspeeln‘? Wat meent ji? Wer hett Lust? Ja, alle weern daför. Künn ja uck nur to’n besten för den Vereen ween.
So ward för de Schützen dat erste Theaterstück upföhrt mit Titel: Maandagmorgen.

Januar 1955, Bunten Obend

 Dat geev al eenen bunten Obend mit Ball achteran, mit Sketch, Singen un Danzen. Affmakt weer: Wi danzt nur dat, wat to us plattdütsche Ort passt. Keen een schall rumspringen as een Hahn oh’n Kopp oder Koppheister scheeten. De Muskanten speelten bodenstännige Danzwiesen, Walzer, Schieber un Schottschen. To kieken gevt dat den Eenakter „Mien Moddersprack“.
To’n Schluss gevt eenen Priesdanz: „Parademarsch“ (wunnen hebbt Anni Uelzen un Paul Brunner).

Juli 1956, Freudenthal-Abend

Hedwig Bartels, de geern süng, un för Musik een groodet Hart har, schenk den’n Plattdütschen Vereen een sülmsmaket Heimatleed:
„Du mien Visselhöv’“ na de Melodie << Wo die Nordseewellen >>.

Düchtig hebbt wi vun’t Blatt sungen un schnell künnen wi’t buten Kopp. Danke, Hedwig: wi singt dat Leed jümmer noch geern.

An’n 1. Dezember gev dat denn noch den Eenakter “Vergifft“ von Droste, to sehn. De Gesangverein „Concordia“ singt, un Kinner speelt „Wettlopen twischen Has un Igel“.

Oktober 1956, Mettensommer

In Oktober willt die Plattdüschen den’n Sommer eenen schönen Afgang geven‚ darum fiert wi Mettensommer. Und dat in Oktober! Jeder möß in olet Tüch komen. So ut de Tied um 1900. Dor wer de goode Luun schon vörgeven.

29. Dezember 1962, Geburtstagsfier

Klock 20.00 weer denn de groode Geburtsdagsfier. Een schönet Programm mit Danz achteran. De Sool weer proppevull.

De Bremer Küng, de Schauer Speeldääl, de Plattdütsche Gill Bremerhoben un de Oberkreisdirektor gratuliern un wünschen Glück. De „Gemischte Chor Frohsinn“ un de „Mandolinen-Klub“ ut Holturn-Geest geven den Obend eene musikalische Umrahmung.

Hebt för 10 Johrn 11 Maaten den’n Vereen up de Been stellt, sünd nu 100 Lüe, de to us Mudderspraak staht. Leider hät uck de Dood een paar Maaten afroopen.

De Plattdütsche Vereen Visselhöv hät de eersten 10 Johr achter sick.Wat is der all’s up de Been stellt wom? Oft weer leest un sungen, Bunte Obende‚ Theaterspeeln, Utfohrten, Theaterbesöck in Bremen un Hamhorg. Mit us jümmer goode Kassen künn eene Bühne baut weern. Schorse Scheller un Willi Wilkening hebt dat fein henkreegen. Eegen Licht künnen Wi us leisten (Scheinwerfer).För de Ungarn—Hilfe is spend wom. Angerburger Kinner hebt bi us eenen schönen Dag verleevt.

Nu geiht dat mit Schwung up de nächsten Johr’n los.